Sunday, October 14, 2012

ජීවිතේ කවියක්










ජීවිතේ කවියක්
ආදරේ එහි සොදුරුතම වදනක්
කදුළැලි බිදක් හසරැලි පොදක්
එකට එක්වූ විට දැනෙයි
පෙර නොවිදි රසයක්....

පසුපසින් හඹා එන අතවර
හැර දමා යා නොහැක බෝ දුර
දුකද ඉවසා දරාගන්නට
සිතට බල කරනා
හැගුම් අවදිව මැවේ කවිකම......


සෙනෙහසින් රැදී උන් එක දන
පලා යයි නොකියාම ඈතට
පවුරු පදනම් බිදී දස අත
විසිර යන යාමේ
කවුරු නම් ලන් වේද තනියට......

No comments:

Post a Comment